horeca,propositie,quick wins,

Waarom het woord quick wins voortaan in mijn allergie zit

Op een mooie dag eind augustus sprak ik een ondernemer van een bekende horeca formule. Sinds eind jaren tachtig had hij zijn formule uitgebouwd naar 3 zaken in het land en hij was nu klaar voor de volgende stap. De reden van onze afspraak.

Vanuit zijn eigen visie vertelde hij hoe hij naar de wereld keek, waarom mensen uit eten gaan en hoe hij dat had vertaald naar zijn formule. Vanuit A-locaties in de stad had hij met een slimme prijsstrategie de crisis keer op keer weten te overleven. Immers mensen willen ook als er minder geld is uit eten. Operational excellence als overlevingstrategie in een markt die sneller verandert dan de kleur van de muur van de huiskamer van mijn schoonmoeder.

En wat vindt de buitenwereld daarvan?

Ondertussen had hij zichtbaar al jaren niet meer geïnvesteerd in zijn interieur en ook niet in de uitstraling naar buiten toe. En ondertussen hebben er een aantal niet kinderachtige formules hun intrede gedaan waar je prima kunt eten voor weinig en waar het rammetjevol zit: Vapiano, Happy Italy en nog een aantal Aziatische tenten met een IKEA strategie. Terwijl hij vol overtuiging vertelde (waarvoor respect) over de sterke punten van zijn formule zag ik mensen voorbij lopen zonder zijn zaak een blik te gunnen. Midden in zijn verhaal vroeg ik hem “en wat vinden alle mensen hiervan die hier langs lopen?” Om vervolgens naar buiten te lopen en een aantal passanten kort te interviewen. Toen ik terug naar binnen ging was hij toch benieuwd naar de reacties. Die waren allesbehalve mild: oubollig, onduidelijk, niet geloofwaardig, onaantrekkelijk. Een jongedame gaf aan heel misschien een keer te komen eten op de vraag zou je hier een keertje willen eten?

Van buiten naar binnen

Op zijn verzoek werkte ik een aangekleed voorstel uit met als thema “van buiten naar binnen”. Op basis van inzichten uit onderzoek onder klanten en passanten zouden we – voortbordurend op het goede van nu – met elkaar en zijn 3 vestigingsmanagers strategische keuzes maken over de 2.0 strategie en de vernieuwde propositie. 

Hoe ambities kunnen veranderen in quick wins

Twee weken na mijn voorstel werd ik gebeld. Dank voor het grondige voorstel, maar hij had er nog eens goed over nagedacht. Vrij vertaald: ik mag niet te veel aan “zijn kindje” komen. Of ik een voorstel uit kon werken dat uit ging van quick wins op het gebied van social media. Want daar viel nog genoeg te halen volgens hem. Ik heb ervoor bedankt. Ik geloof best in quick wins maar niet als er geen bereidheid is om te veranderen. Ik dacht echt dat ik erdoor heen kon komen, maar met een handige move doorbreek je niet zomaar iets dat in jaren opgebouwd is. Volgende keer toch maar even mijn eigen blog teruglezen voordat ik alle registers open trek voor iemand die alleen geïnteresseerd blijkt in quick wins.

Quick wins. Wat een rotwoord 😉

Over Bart';

Over Bart

Bart Betrekt

Bart Bedenkt

Bart Blogt

Bart Bemoeit

Al 14 jaar voel ik mij als een vis in het water in mijn vakgebied. Ik adem marketing en communicatie in en uit. Van het betrekken van mensen in workshops, het bedenken van doelgerichte en creatieve oplossingen en pragmatische plannen, bloggen tot het gevraagd dan wel ongevraagd bemoeien tegen de dingen waar ik tegen aan loop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *